در دلم بغضی هست که نمی ترکد هیچ
خدا نزدیک قلبم حضور دارد من او را مانند پرتو زیبایی در آسمان قلبم احساس میکنم(نظر یادت نره )
چند دقیقه توی خلوت و کاغذ 2 تا خط یک جمله که آخری نداره نقطه باز تا بینهایت مینویسم از حقیقت از ته خط تا ته خط برای بغض و گلایه این برام بوده یه حسرت اگه این گریه دروغه اگه دنیا سوت و کوره اگه دردم ناتمومه پس بذار دنیا بدونه آدماش گوشه نشینن دیگه هیچ کس هویت نداره خورشیدم دیگه بریده دیگه نورش فایده نداره اگه تاریکی دنیا رو بگیره جمله هام گم میشن تو قلب این ستاره حالا شمع من تموم شد دیگه این آخر خطه نقطه * . * نقطه * . *
نوشته شده در جمعه چهارم اردیبهشت 1388ساعت
23:42 توسط نم نمک سکوتو بشکن زیر لب خدا خدا کن| |
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
Rezaa13@Gmail.com ایمیل
رضا هستم از تهران
اولین نامه و اعتماد وسرآغازی بر شکوفایی فصل نو بین دو اندیشه در دوسوی جدای گیتی و آغازی بر آشنایی دو اندیشه و وجود مدیر مدبری با قدرتی ماورایی بر این نوع ارتباط که من نامش را خدا میگذارم.
به امید آزادی و پرواز بر آشیانه فاخته حس و ارتباط ودرک و دانستن فریاد های هستی .
به امید روزی که درک حس فاخر اندیشه من وما در عمق هستی که بندگانی چون من ناچیز فراهم آید. شاید در این آفرینشگاه که فهمیدن درک زمان ووجودیت و بودن چیزی به نام من که شاید در مردابک این زندگی پر از ایهام بلعیده و شاید از من جز نامی و یادی باقی نماند.
شاید این بارانی که در 21 یکمین سالروز بهار ابریشم زندگی من یعنی عمرم بر اندیشه من بوسیله فردی در آنسوی زمین( که من فاصله ای را نمیبینم) بر اندیشه و روان من میبارد همچون بارشی بر گلی خوشبو زیبا باشد. امیدوارم همچون کوه استواری خود را حفظ نمایم و همچون پرستوی زیبا وگنجشکی کوچک مدتی را با بالهای خود بر این دنیا بمانم و لحظه ای کوتاه مهمان این محل کوچک باشم ودر اوج با پرهای سالم به سویی دیگر پر بزنم.به امید روزی که چون ماهی کوچک سال نو ،زیبا و نو ، در دنیای کوچک تنگ آب (دنیا)با بالهای زیبا وفوق العاده خود از صبحگاهان تا شامگاهان نغمه ام آب آب باشد.و روزی برسد که تندیسم از جنس فلز با شمعی در دست که اوج روشنایی را بر من تاریک نظر،عنایت میکند وگستره روشنای اش بر محیطم جز روشنایی چیز دیگری را در روز تولدم برایم به ارمغان نیاورد.
من زاده شدم دوباره با تو آزاده شدم دوباره با تو
نوشته شده توسط فرزندی کوچک از این آب وخاک که همچو شبنم لحظه ای کوتاه بر گستره گلی زیبا مهمان است.آری آن فرزند منم.منی که نامم را رضا نامیدند.واین تحفه را تقدیم میکنم به فردی از جنس شیشه که کسیست در دور دست که بر او نیز نامی گذاشته اند .....آری همچو برگ سبزی که گنجشکی بر جلوی پای انسان میگذارد زیباست و همچو چهره ماه در دور دست نشانه ایست بر عظمت وجودی واژه ای بنام انسان.و خوشحالم مخاطبی چون او را دارم .و چقدر زیباست این آواهای من که در هستی گم میشود ولی در من انقلاب ایجاد میکند.
.
..
...
....
مرسی به وبم سر زدین خواهشا نظر یادتون نره...
آرزوی موفقیت برای همگی دارم
رضا هستم از تهران
اولین نامه و اعتماد وسرآغازی بر شکوفایی فصل نو بین دو اندیشه در دوسوی جدای گیتی و آغازی بر آشنایی دو اندیشه و وجود مدیر مدبری با قدرتی ماورایی بر این نوع ارتباط که من نامش را خدا میگذارم.
به امید آزادی و پرواز بر آشیانه فاخته حس و ارتباط ودرک و دانستن فریاد های هستی .
به امید روزی که درک حس فاخر اندیشه من وما در عمق هستی که بندگانی چون من ناچیز فراهم آید. شاید در این آفرینشگاه که فهمیدن درک زمان ووجودیت و بودن چیزی به نام من که شاید در مردابک این زندگی پر از ایهام بلعیده و شاید از من جز نامی و یادی باقی نماند.
شاید این بارانی که در 21 یکمین سالروز بهار ابریشم زندگی من یعنی عمرم بر اندیشه من بوسیله فردی در آنسوی زمین( که من فاصله ای را نمیبینم) بر اندیشه و روان من میبارد همچون بارشی بر گلی خوشبو زیبا باشد. امیدوارم همچون کوه استواری خود را حفظ نمایم و همچون پرستوی زیبا وگنجشکی کوچک مدتی را با بالهای خود بر این دنیا بمانم و لحظه ای کوتاه مهمان این محل کوچک باشم ودر اوج با پرهای سالم به سویی دیگر پر بزنم.به امید روزی که چون ماهی کوچک سال نو ،زیبا و نو ، در دنیای کوچک تنگ آب (دنیا)با بالهای زیبا وفوق العاده خود از صبحگاهان تا شامگاهان نغمه ام آب آب باشد.و روزی برسد که تندیسم از جنس فلز با شمعی در دست که اوج روشنایی را بر من تاریک نظر،عنایت میکند وگستره روشنای اش بر محیطم جز روشنایی چیز دیگری را در روز تولدم برایم به ارمغان نیاورد.
من زاده شدم دوباره با تو آزاده شدم دوباره با تو
نوشته شده توسط فرزندی کوچک از این آب وخاک که همچو شبنم لحظه ای کوتاه بر گستره گلی زیبا مهمان است.آری آن فرزند منم.منی که نامم را رضا نامیدند.واین تحفه را تقدیم میکنم به فردی از جنس شیشه که کسیست در دور دست که بر او نیز نامی گذاشته اند .....آری همچو برگ سبزی که گنجشکی بر جلوی پای انسان میگذارد زیباست و همچو چهره ماه در دور دست نشانه ایست بر عظمت وجودی واژه ای بنام انسان.و خوشحالم مخاطبی چون او را دارم .و چقدر زیباست این آواهای من که در هستی گم میشود ولی در من انقلاب ایجاد میکند.
.
..
...
....
مرسی به وبم سر زدین خواهشا نظر یادتون نره...
آرزوی موفقیت برای همگی دارم
منوی سايت
پيوند های روزانه
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت
