در دلم بغضی هست که نمی ترکد هیچ

زیر بارون تا اومدم آرزو کنم ،یه پیرمرد با عصا اومد که میخواست بره تو مجمتع مسکونی بهار.دخترش همراهش بود و.........چقدر لبخندی پیرمرد بهم هدیه داد قشنگ بود.

تو کوچه بودم تک و تنها داشتم زیر بارون میومدم خونه .وقتی سرمو کردم رو به آسمون دیدم که دونه دونه از قطره های بارون میگن خدا خدا خدا خدا خدا.

خدا شکرت که هنوزم باهام هستی هواشو داشته باش

 

همینجا همین الان قول میدم دیگه حرفی نزنم حتی وقتی با امیر صحبت میکنیم.

نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 21:25 توسط نم نمک سکوتو بشکن زیر لب خدا خدا کن| |