در دلم بغضی هست که نمی ترکد هیچ

اینک چشمانم لبریز از اشک است.سلام خدای من امشب جام مهربانی قلبم رو دست میگیرم و میخواهم از عشق تو جامم را لبریز کنی.خدای من ای یگانه آفریدگار لحظه های ناب و خالص تنهائی من.مستم کن.مستم کن از جام وجودت که نیازمند همیشگی عشق ات هستم.تو بدان آرزوئم اینست که گهواره ات ابدی باشد گهواره ای که مرا در آن خوابانده ای و دستان پر مهر فرزندت مرا مالامال از عشقش میکند.که او میداند و من.که از دیدن او من خویش را معنا میکنم و او با دیدن من خویشتن را جستجو.هر دو در کنار هم میتوانیم از زمان  و از مکان که همه سهم ما را از زندگی جاویدان را محدود به نیم نگاهی گذارا میکند،بگسلیم و به نشاندن عشق تو در قلب و جسممان فریاد بزنیم که "چراغ فانوس تو روشن گر شب های ماست".کمکم کن که در ره عشق نیازمند یاری ات هستم و وجود توست که مرهمی بر بال احساسم هست.من و او هر دو تو را میطلبیم.آمده ایم که مستمان کنی ای مظهر طهارت.

خیلی این روزها و شب ها تو رو به خودمون نزدیک میبینم

نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت 1:50 توسط نم نمک سکوتو بشکن زیر لب خدا خدا کن| |